Waarom ik mijn kennis en ervaring aanbied

‘Dat lijkt me interessant!’ was al vanaf mijn studies de drijfveer die mijn keuzes bepaalden. Ik werd journalist omdat ik benieuwd was in welke werelden, subculturen en bij welke mensen mij dat allemaal zou brengen. De stap naar ‘televisie’ kwam omdat het communiceren met bewegend beeld me fascineerde en daarna de start van een eigen productiebedrijf omdat me het interessant leek om zelf creatieve plannen te kunnen ontwikkelen. Met de jaren kwam daar de drijfveer ‘Dat lijkt me belangrijk om te doen!’ daar nog bij. Zo kwam ik in werelden van duurzaamheid en ‘mens en maatschappij’ terecht en in de meest uiteenlopende rollen. Van eerste initiatiefnemer en eindverantwoordelijke tot helper van anderen en alles wat daartussen zit.

Tijdens corona – toch ook een tijd van bezinning – realiseerde ik me dat hoewel ik zowel inhoudelijk als uitvoerend de meest uiteenlopende dingen heb gedaan en nog steeds deed, de dynamieken waar je als professional mee te maken hebt, overal hetzelfde zijn. Ze staan dus los van de inhoud. Bij uitdagende situaties in de werksfeer, bij dilemma’s of belangrijke keuzemomenten, het gaat het altijd over mensen, of het nu bij een grote corporate, een MKB bedrijf of een NGO is.

‘Peter, wat denk jij?’

Dit besef werd nog steviger in de afgelopen 4 á 5 jaar‘, toen steeds vaker de vraag van de meest uiteenlopende professionals kwam: ‘Peter, wat denk jij?’. Dat ging altijd over een specifieke situatie of moeilijke keus in de werksfeer en in vrijwel alle gevallen begreep ik heel goed wat er aan de hand was en kon meedenken in oplossingen of keuzes, omdat ik ze of zelf of van heel dichtbij had meegemaakt. En het gaf me veel voldoening om mijn kennis en ervaringen op deze manier te delen.